Zaraza ziemniaczana (łac. Phytophthora infestans) jest bez wątpienia największym zagrożeniem dla upraw pomidorów w gruncie i nieogrzewanych tunelach foliowych. W sprzyjających warunkach – przy wysokiej wilgotności powietrza i temperaturach w granicach 18–22°C – grzyb potrafi zniszczyć całą plantację w zaledwie kilka dni.
Jak rozpoznać pierwsze objawy zarazy ziemniaczanej?
Choroba atakuje wszystkie nadziemne części rośliny pomidora. Pierwsze symptomy pojawiają się najczęściej na przełomie czerwca i lipca:
- Liście: Na brzegach dolnych liści pojawiają się nieregularne, szarozielone plamy, które szybko ciemnieją i brunatnieją. Przy dużej wilgotności na spodniej stronie blaszki liściowej zauważalny jest biały, delikatny nalot zarodników grzyba.
- Łodygi: Występują podłużne, ciemnobrązowe lub niemal czarne smugi, które powodują łamanie się pędów.
- Owoce: Na zielonych jeszcze pomidorach tworzą się twarde, wgłębione, brunatne plamy o marmurkowatym rysunku, które z czasem gniją.
Profilaktyka w uprawie amatorskiej – jak zapobiegać?
Kluczem do ochrony jest profilaktyka i ograniczanie wilgoci na liściach:
- Podlewaj pomidory wyłącznie pod korzeń, nigdy nie zraszaj liści.
- Zapewnij optymalny rozstaw roślin (min. 50-60 cm) oraz regularnie usuwaj tzw. wilki i dolne liście dotykające ziemi.
- W tunelach foliowych dbaj o stałe, intensywne wietrzenie, szczególnie po nocnych spadkach temperatur.
Skuteczne zwalczanie i dozwolone preparaty
Gdy na pomidorach pojawią się pierwsze plamy, liczy się każda godzina. W uprawach amatorskich dopuszczone są skuteczne preparaty o działaniu wgłębnym i systemicznym, takie jak Cabrio Duo 112 EC, Scorpion 325 SC czy miedziowe preparaty zapobiegawcze jak Miedzian 50 WP.
Nie masz pewności co dolega Twojej roślinie?
Zrób zdjęcie smartfonem i przetestuj nasz bezpłatny silnik DoktorWarzyw Vision AI 2.0. W 3 sekundy dowiesz się, czy to zaraza, mączniak czy niedobór składników.
Uruchom darmowy skaner →